خونهای که
داره دختر خودِ عرشِ کبریاس
سقفِ اون خونه خودِ آسموناس
آسموناس
یه دخترم
خندههام عمرِ طولانیِ مامان و باباس
خونمون محلِ رفت و آمدِ فرشتههاس
دخترم خیلی عزیزم به خودم میبالم
زندگیم صورتیه وای که چقد خوشحالم
با وجودِ من میشه مثلِ بهشت عالم
مایهی برکت و رحمتم توی هر خونه
این حقیقتو فقط خودِ خدا میدونه
خونه با دختر مثلِ باغِ گل میمونه
من یه دخترم
ایمان و وقاره تاجِ بر روی سرم
من یه دخترم
عشقِ اولِ خدام، اینه باورم
من یه دخترم
شادی من
اینه محبوبِ خودِ خدا بشم
لباسِ قشنگ و زیبا بپوشم
خوب و خوشم
وقتی که بابام نیگا کنه به من با افتخار
بگه بهبه به چنین دختر خوب و باوقار
همهی دنیا میگن مثل گل ریحونم
دخترونه شعر اقتدارمو میخونم
دست میذارم روی زانوی خودم می تونم
خونواده م واسه من عزیزترین دارایی
نمیشم با خونواده م دچار تنهایی
دوست دارم تو بغلت آروم بشم بابایی
من یه دخترم
ایمان و وقاره تاجِ بر روی سرم
من یه دخترم
عشقِ اولِ خدام، اینه باورم
من یه دخترم
——————
فروردین 1403